Yarım ayak, edebi bir terim olarak, şiirlerde kullanılan farklı bir kafiye biçimini ifade eder. Bu tür kafiye, dize sonlarında yalnızca ünsüzlerin benzerliğiyle ortaya çıkar ve bu sayede eserlerde özgün bir ahenk yaratır. Yarım ayak, şairlerin ifade biçimlerine zenginlik katarken, aynı zamanda okuyucuda merak uyandıran bir yapıya sahiptir.
Yarım uyak, dize sonlarında sadece bir ünsüzün benzeşmesiyle oluşan kafiye türüdür.
